Rio Magnus knjižara

Drugoga maja 1916. godine, parobrodi Katalunja i Isla de Panaj su se usidrili u luci u Kadisu. Doneli su sa sobom šesto dvadeset i sedam Nemaca iz njihove kolonije Kamerun, koju su Saveznici osvojili u februaru iste godine, u jednoj od ne tako poznatih i retko prepričavanih epizoda Velikog rata. Umesto neprijatelju, Nemci su se predali španskim vlastima u Gvineji. Španija, kao neutralna sila, prihvatila ih je kao raseljena lica. I oni nisu napustili zemlju, već su se naselili, pre svega u gradovima kao što su Alkala de Enares, Pamplona i Saragosa. Ubrzo se o njima pročulo i postali su poznati kao „Nemci iz Kameruna“.

Dovde to je bila istorija kakvu možemo pronaći u zvaničnim spisima.

Odavde, priča postaje legenda.

(uvod u roman)

Kultno delo jednog od najznačajnijih španskih pisaca XX veka, koje predstavlja klicu iz koje je kasnije nikao najznačajniji pravac razvoja latinoameričke književnosti uopšte. Ovo je prvi roman o diktaturi, kasnije toliko prisutnoj u Latinskoj Americi, roman koji je postao direktna inspiracija i Markesu za njegovu „Jesen patrijarha“ i Bastosu za „Ja, vrhovni“.

Valje-Inklan nam na njemu svojstven način, uz obilje lokalizama i uz pomoć specifičnog narativa, dočarava svu bahatost, drskost, glupost i surovost diktatora koji je prigrabio ne samo civilnu već i svešteničku, vojnu i sudsku vlast. Nešto što nam možda zvuči poznato.